Παθογόνοι οργανισμοί: O εφιάλτης των αποδυτηρίων στα γυμναστήρια! Μεγάλος ο κίνδυνος μολύνσεων.

Συνεχή και αυστηρή τήρηση κανόνων υγιεινής στα γυμναστήρια συστήνουν οι αρμόδιες ενώσεις στις ΗΠΑ καθώς, σε αντίθετη περίπτωση οι αθλούμενοι κινδυνεύουν από παθογόνους οργανισμούς.

Οι δερματοπάθειες εξαπλώνονται ταχύτατα στα αμερικανικά γυμναστήρια, αναφέρουν οι New York Times, όπως και ανάμεσα σε αθλητές. Όσοι συμμετέχουν σε ομαδικά αθλήματα είναι και αυτοί εκτεθειμένοι σε μολύνσεις και ιώσεις που ξεκινούν από μυκητιάσεις και φτάνουν στον έρπητα.

Οι αθλητές κινδυνεύουν όμως και από πολύ σοβαρότερες παθήσεις. Σε μία περίπτωση αθλητής βρέθηκε να είναι μολυσμένος από πολυανθεκτικό χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο (MRSA) ένα δυνητικά θανατηφόρο παθογόνο οργανισμό που είναι ανθεκτικός στην αντιβίωση.

Η αμερικανική Εθνική Ένωση Γυμναστών συστήνει συγκεκριμένα στους αθλούμενους να πλένουν τα χέρια τους πριν και μετά την άσκηση• να κάνουν ντους με αντιβακτηριδιακά σαπούνια καθαρίζονται πολύ καλά όλο το σώμα τους• και να χρησιμοποιούν αποκλειστικά και μόνο τα δικά τους ατομικά είδη όπως πετσέτες, μπουκάλια και σαπούνια.

Τα γυμναστήρια είναι υποχρεωμένα να παρέχουν μέσα απολύμανσης και να καθαρίζουν κοινόχρηστα είδη που χρησιμοποιούν οι αθλούμενοι.

Όσοι πάσχουν από οποιοδήποτε πρόβλημα, ακόμα και το μικρότερο, πρέπει να απέχουν μέχρι την πλήρη αποθεραπεία τους, τονίζουν οι ειδικοί.

Οι συμβουλές είναι πάντως χρήσιμες και για όσους εργάζονται σε χώρους με πολυκοσμία και κοινόχρηστους χώρους, όπως τα σχολεία και σε δημόσιες πισίνες.

Πηγή:http://www.protothema.gr/health-and-life/article/?aid=76688

Ιατρικά Αθλητικά Αρθρα : Το μπασκετικό παπούτσι.

Το αθλητικό παπούτσι είναι σημαντικό κομμάτι για τον μπασκετμπολίστα, αλλά συχνά η επιλογή και η χρήση του υποτιμάται. Είναι σημαντικό, όμως, το παπούτσι να εκπληρώνει ορισμένες προδιαγραφές. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι οι βιομηχανίες παραγωγής αθλητικών παπουτσιών εκπροσωπούνται από εταιρείες – κολοσσούς που ξοδεύουν εκατομμύρια και κλείνουν συμβόλαια με γνωστούς αθλητές για την προώθηση των προϊόντων τους.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Μέχρι τη δεκαετία του 1960, στο μπάσκετ κυριαρχούσαν τα λεγόμενα Chuck Taylor ή All-Star παπούτσια της Converse, τα οποία παραμένουν το μοντέλο με τις περισσότερες πωλήσεις όλων των εποχών, με περισσότερα από 500 εκατομμύρια ζευγάρια να έχουν αγοραστεί. Το μπασκετικό παπούτσι πέρασε σε νέο επίπεδο με δύο σημαντικές διαφοροποιήσεις: την εισαγωγή του δέρματος στην κατασκευή τη δεκαετία του ’60 και την προσθήκη της αερόσολας το 1983.

Επανάσταση στο μάρκετινγκ των παπουτσιών, φυσικά, έφερε η συνεργασία εταιρειών με δημοφιλείς μπασκετμπολίστες. Ξεκινώντας από τους Λάρι Μπερντ καιΜάτζικ Τζόνσον, δεν υπήρχε αμφιβολία ότι σταθμό στην ιστορία του μπασκετικού παπουτσιού θα αποτελούσε ο Μάικλ Τζόρνταν. Ως ρούκι εμφανίστηκε με παπούτσι με τη δική του υπογραφή και υποχρεώθηκε να πληρώνει πρόστιμο σε κάθε αγώνα επειδή το παπούτσι του ήταν «πολύ πολύχρωμο» και «δε συμβάδιζε με τα χρώματα της ομάδας». Το Air Jordan με τους «απογόνους του» (τα μοντέλα έχουν σταματήσει τώρα στο AJ XII) κυριάρχησε στα ράφια και στις προτιμήσεις αθλητών και παιδιών σε όλο τον κόσμο.

Ο ανταγωνισμός των μεγάλων εταιρειών (NIKE, Adidas, Puma, Reebok, And1, Fila) σε συνδυασμό με τη χρήση του ανταγωνισμού μεταξύ των καλύτερων παικτών του NBA στις διαφημιστικές καμπάνιες οδήγησαν στην κατασκευή των εξαιρετικών σημερινών μοντέλων.

ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ

Το παπούτσι που πρέπει να φοράει ένας επαγγελματίας μπασκετμπολίστας, αλλά και τα παιδιά που ασχολούνται με το άθλημα καθώς και όσοι συνηθίζουν να παίζουν ερασιτεχνικά πρέπει να πληροί ορισμένες βασικές προδιαγραφές: το ανώτερο τμήμα να είναι μαλακό και να «κρατάει» το πόδι σταθερό κατά τις διάφορες κινήσεις. Μπορεί να είναι ψηλό (πάνω από τον αστράγαλο), ενδιάμεσο ή χαμηλό, αλλά γεγονός είναι ότι το 70% των επαγγελματιών επιλέγουν παπούτσι με ψηλό ανώτερο τμήμα. Το φερμουάρ, αν και πρακτικό, δεν είναι καλή λύση για ενήλικες αφού δε βοηθά στη σταθεροποίηση του ποδιού.

Το κάτω μέρος του παπουτσιού πρέπει να προσφέρει ένα σταθερό, επίπεδο πάτημα και να δημιουργεί μια ευρεία βάση για να αποφεύγονται οι αποκλίσεις του αστραγάλου από τη φυσιολογική του θέση. Η αερόσολα βοηθά στο να απορροφούνται οι κραδασμοί. Η υδρόσολα θα πρέπει να επιλέγεται καλύτερα εάν υπάρχει προηγούμενη εμπειρία με ανάλογο παπούτσι, αφού δε δημιουργεί «βολικό» αίσθημα για όλους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι πλέον υπάρχουν ακόμη και παπούτσια για εξωτερικό ή εσωτερικό, κλειστό, γήπεδο.

ΤΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ;

Γενικά, οι γυναίκες που παίζουν μπάσκετ καλό είναι να επιλέγουν ειδικά μοντέλα σχεδιασμένα για γυναίκες, παρά τα τυπικά αντρικά παπούτσια. Είναι προτιμότερο γιατί το κλασικό παπούτσι έχει ευρύτερο πάτο και οι γυναίκες, οι οποίες έχουν κατά κανόνα, «στενότερο» πόδι θα έχουν πρόβλημα σταθερότητας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμούς.

ΚΑΘΕ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΤΟΥ;

Το να παίρνει νέα παπούτσια κάποιος που ασχολείται με το μπάσκετ επαγγελματικά ή τακτικά, δεν είναι ένα περιττό έξοδο, αλλά μια σημαντική συνιστώσα. Ένα παπούτσι που έχει σημαντική φθορά τόσο στον πάτο όσο και στο ανώτερο μέρος του έχει ήδη αρχίσει να προκαλεί προβλήματα. Μυϊκή αδυναμία και πόνος στις αρθρώσεις είναι τα απώτερα αποτελέσματα, αλλά εάν εμφανιστούν ασυνήθιστες κράμπες ή πόνος στους μυς (ακόμα και στη μέση) είναι ένα δείγμα ότι το παπούτσι χρειάζεται αλλαγή. Οι επαγγελματίες μπασκετμπολίστες αλλάζουν παπούτσια ακόμα και ανά 2-3 αγώνες. Ωστόσο, η γενική συμβουλή είναι κάποιος που ασχολείται με το μπάσκετ ερασιτεχνικά (αλλά παίζει συχνά) καλό είναι να παίρνει καινούργια παπούτσια μετά από 75-100 ώρες άθλησης και να μην ξεχνά να ψάχνει για σημάδια φθοράς στη σόλα, τον πάτο και στο εσωτερικό.

Πηγή: http://sites.google.com/

Ιατρικά Αθλητικά Aρθρα ‎: Αθλητές, Γίγαντες, Ασθενείς

Ο γιγαντισμός είναι μια σοβαρή πάθηση που προκαλείται από τα λεγόμενα σωματοτρόπα αδενώματα. Πρόκειται για καλοήθη νεοπλάσματα (όγκους), του τμήματος του εγκεφάλου που καλείται πρόσθια υπόφυση, τα οποία εκκρίνουν την αυξητική ορμόνη και προκαλούν εντυπωσιακές σωματικές αλλαγές. Η εικόνα των ασθενών που πάσχουν από γιγαντισμό είναι τυπική των αυξητικών και αναβολικών δράσεων της αυξητικής ορμόνης που εκκρίνεται σε υπερβολικό βαθμό.

Δύο όροι χρησιμοποιούνται σε αυτή τη νόσο: ο γιγαντισμός (που προκύπτει όταν ένα σωματοτρόπο αδένωμα αναπτύσσεται σε ένα παιδί ή έφηβο) και ημεγαλακρία – από τις λέξεις μεγάλος + άκρος (=υπερβολικός) – (που προκύπτει από σωματοτρόπα αδενώματα που γίνονται λειτουργικά αφού έχει επιτευχθεί το τελικό ύψος στον ενήλικα). Οι σημαντικές σωματικές αλλαγές που επέρχονται είναι σαφώς πιο έντονες στον γιγαντισμό.

Η κλινική εικόνα των πασχόντων περιλαμβάνει ασυνήθιστα χαρακτηριστικά. Μετά την πάροδο αρκετών χρόνων, οι ασθενείς αναπτύσσουν τραχέα χαρακτηριστικά προσώπου με αύξηση της περιμέτρου της κεφαλής, υπερανάπτυξη άνω και κάτω γνάθου, πεπαχυσμένη μύτη και αύξηση των διαστημάτων μεταξύ των άνω τομέων. Αυτά συνιστούν το λεγόμενο «γιγαντικό» ή «μεγαλακρικό» προσωπείο. Επιπλέον, τα χέρια και τα πόδια μεγεθύνονται και το τυπικό ύψος φτάνει το 210 με 240 εκατοστά.

Εκτός από την εμφάνιση, υπάρχουν και πολλά και σημαντικά λειτουργικά προβλήματα: οι ασθενείς εμφανίζονται με μεγαλύτερη συμμετοχή στις στατιστικές θνησιμότητας από καρδιαγγειακά, αγγειακά, εγκεφαλικά και αναπνευστικά νοσήματα. Η πλειοψηφία εξ αυτών υποφέρει από νευρολογικά και μυοσκελετικά συμπτώματα, μεταξύ των οποίων κεφαλαλγίες, παραισθήσεις, πόνοι στις αρθρώσεις και μυϊκή αδυναμία, ειδικά με την πάροδο των χρόνων. Αρκετοί εμφανίζουν υπέρταση, αυξημένο κίνδυνο συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (λόγω αύξησης του μεγέθους της αριστερής κοιλίας της καρδιάς) και ακόμη υπερτροφία (μεγέθυνση) των σπλάγχνων. Το «παζλ» των προβλημάτων ορισμένες φορές συμπληρώνει ο διαβήτης, οι νεφρικοί λίθοι και οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες.

Η αντιμετώπιση του γιγαντισμού είναι σαφώς πιο δύσκολη από αυτή της μεγαλακρίας και έχει σκοπό κυρίως να ελέγξει την εξέλιξη της νόσου. Θεραπεία επιλογής σήμερα είναι η αφαίρεση (διασφηνοειδής, όπως αποκαλείται) της υπόφυσης. Η ακτινοθεραπεία είναι εναλλακτικός τρόπος αντιμετώπισης. Το θεραπευτικό σχήμα συμπληρώνει και φαρμακευτική αγωγή με τα φάρμακα (ορμόνες) που καλούνται ανταγωνιστές της αυξητικής ορμόνης και έχουν την ικανότητα να μειώνουν τις αυξητικές της δράσεις.

Διαβάζοντας αυτά τα στοιχεία, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους αυτοί οι άνθρωποι που φαντάζουν τεράστιοι και άτρωτοι στα μάτια μας. Ηενασχόληση των περισσότερων με το μπάσκετ αποτελεί τόσο ένα τρόπο εύρεσης οικονομικών πόρων ώστε να αντεπεξέλθουν στα έξοδα των χρόνιων θεραπειών και επισκέψεων σε γιατρούς, όσο και μια προσπάθεια ένταξης στην παραγωγική διαδικασία σε ένα από τα λίγα επαγγέλματα όπου θα είναι πλήρως αποδεκτοί από τις, μάλλον ρατσιστικές, κοινωνίες μας.

Πηγή: http://sites.google.com/

ΜΠΑΣΚΕΤ: Νεκρός 16χρονος αθλητής από πτώση στα αποδυτήρια

Σοκ στις Σέρρες. Τραγικό θάνατο βρήκε 16χρονος αθλητής - παίκτης μπάσκετ του Πανσερραϊκού - όταν μετά την προπόνησή του, κατευθυνόμενος στα αποδυτήρια γλίστρησε στα πλακάκια και χτύπησε στο κεφάλι.

Το περιστατικό έγινε αργά το απόγευμα στο κλειστό αθλητικό κέντρο Ομόνοιας.  Προς βοήθεια του προσέτρεξαν αθλητές και παράγοντες και παρά την άμεση επέμβαση του ΕΚΑΒ, ο δεκαεξάχρονος αθλητής ξεψύχησε  πριν φτάσει το ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Σερρών.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με πληροφορίες της κρατικής τηλεόρασης, το συγκεκριμένο κλειστό κέντρο δεν διέθετε γιατρό. 

Πηγή:http://www.nooz.gr/page.ashx?pid=9&aid=494703&cid=0

"Από μικροί στα… αναβολικά για τα προνόμια των μεταλλίων

Επίσης από το πολύ καλό blog "Το Χαμομηλάκι ", αναδημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο:

"Από μικροί στα… αναβολικά για τα προνόμια των μεταλλίων

Tα προνόμια των «πρώτων», των αθλητών δηλαδή που κάνουν καλές επιδόσεις, έχουν μετατραπεί από κίνητρο για το «ευ αγωνίζεσθε», σε αφετηρία ενός ανταγωνισμού με αθέμιτα μέσα και καταστροφικά αποτελέσματα.

Τα αναβολικά όπως προκύπτει από τα ρεπορτάζ,

έχουν πάρει θέση ακόμη και στα σχολικά πρωταθλήματα.

Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του πατέρα μαθητή-αθλητή Δημήτρη Ζαρώνη, ο οποίος είπε μιλώντας στον ALPHA ότι «κάποτε που παραβρέθηκα σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων, μέσα στις τουαλέτες υπήρχαν σύριγγες. Αυτό για μένα λέει πολλά».

Τα κρούσματα ντοπαρισμένων αθλητών στα μαθητικά πρωταθλήματα σοκάρουν.

Όπως είπε ο καθηγητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Καταπολέμησης Ντόπινγκ Αστέριος Δεληγιάννης «έχουμε την πληροφορία, ότι μια μαθήτρια απ’ ό,τι φαίνεται έκανε σε πρόσφατους αγώνες χρήση απαγορευμένης ουσίας και πιο συγκεκριμένα ινδικής κάνναβης».

Η 17χρονη αθλήτρια που ελέγχεται, έδωσε δείγμα ούρων όταν συμμετείχε στο Πανελλήνιο Μαθητικό Πρωτάθλημα της Άρσης Βαρών στην Δράμα στις 13 και 14 Μαρτίου.

Η πρωτιά σε πανελλήνιο σχολικό πρωτάθλημα ισοδυναμεί με άμεση εισαγωγή στη Γυμναστική Ακαδημία χωρίς εξετάσεις. Εάν ο μαθητής-πρωταθλητής επιλέξει άλλη Σχολή, τότε μοριοδοτείται με επιπλέον 10% επί των μορίων που έχει συγκεντρώσει.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, στον «απαγορευμένο» δρόμο ωθεί τα παιδιά αρκετές φορές και η υπερβολική πίεση των γονιών τους για την επιτυχία, με απώτερο κίνητρο την εισαγωγή σε κάποια Πανεπιστημιακή Σχολή και την επαγγελματική αποκατάσταση και καταξίωση.

Πρόσφατα, μία ακόμη αθλήτρια της κολύμβησης από Λύκειο της Αττικής έχασε το μετάλλιο, όταν πιάστηκε ντοπαρισμένη, ενώ πέρσι μαθητής από τη βόρεια Ελλάδα λίγο έλειψε να χάσει για τον ίδιο λόγο την εισαγωγή του στο Πανεπιστήμιο.

Οι έλεγχοι ντόπινγκ στα σχολικά πρωταθλήματα καθιερώθηκαν μετά την αποκάλυψη, ότι τρεις μαθητές-αθλητές είχαν κάνει πριν από 4 χρόνια στο Βόλο χρήση αναβολικών.

Ο πρώην υφυπουργός Υγείας Θανάσης Γιαννόπουλος μιλώντας στον ρ/σ Alpha 98,9 είπε ότι «και κάποιοι περίεργοι θάνατοι που υπάρχουν σε μικρές ηλικίες και σε κάποιους αθλητές, είναι καθαρά από καρδιακές ανακοπές, που γίνονται λόγω χρήσεως πολλών τέτοιων ουσιών». Την ώρα που αρκετοί θεωρούν, ότι όσα συμβαίνουν ήταν κοινό μυστικό, οι έφηβοι αθλητές παραμένουν έρμαια μιας αρρωστημένης κατάστασης, που συνεχίζεται χωρίς ουσιαστικό έλεγχο."

Τραυματισμοί στο Μπάσκετ

Από την ιστοσελίδα www.ergobasket.gr αναδημοσιεύουμε ένα σημαντικό άρθρο που καλό είναι να το διαβάσετε όλοι.

Τραυματισμοί στο Μπάσκετ

Η αιτία είναι:

• το συνεχές στρες των μυών, των αρθρώσεων και μαλακών ιστών καθώς και

η ανεπάρκεια του απαραίτητου χρόνου για επούλωση

Τραυματισμοί υπερεκμετάλλευσης (από συνεχή καταπόνηση)

• Τενοντίτιδα της επιγονατίδας = "jumper του γόνατος," η οποία προκαλεί πόνο ακριβώς κάτω από την επιγονατίδα

• Αχίλλειας τενοντίτιδα προκαλεί πόνο στο πίσω μέρος του ποδιού ακριβώς πάνω από το τακούνι

• Τενοντίτιδα των ωμών

Τραυματικές κακώσεις

Συμβαίνουν εξαιτίας μιας αιφνίδιας βίας. Οι πιο συχνές τραυματικές κακώσεις μπάσκετ είναι:

• Τραυματισμοί γόνατος (μηνίσκων, συνδέσμων)

• Ρωγμές δαχτύλων

• Διαστρέμματα αστράγαλου

• Ρήξη Αχίλλειου τένοντα

• Μυϊκά διαστρέμματα και στελέχη

ΜΥΪΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ

1^ου βαθμού (ήπια κάκωση)

• Υπερδιάταση ή ρήξη μικρού αριθμού μυϊκών ινών (<10%)

• Άλγος & δυσκαμψία ιδίως στις κινήσεις

• Ανακούφιση από πόνο εντός λίγων ημερών

2^ου βαθμού (μέτρια κάκωση)

• Μερική ρήξη μυός (10 – 50% των μυϊκών ινών)

• Ήπιο άλγος, οίδημα & εκχύμωση

• Οι επώδυνες κινήσεις διαρκούν έως 3 εβδομάδες

• Περιορισμένη ψηλαφητή ανωμαλία μυός

3^ου βαθμού (σοβαρή κάκωση)

• Εκτεταμένη ή ολική ρήξη μυός (50 – 100%)

• Απώλεια της ικανότητας για μυϊκή σύσπαση

• Έντονος πόνος, οίδημα & εκχύμωση

• Ψηλαφητό κοίλωμα μυός μεγάλων διαστάσεων

ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑ

• Ήπιο (1^ου βαθμού)

• Ισχυρή διάταση συνδέσμων ή ελαφρά ρήξη αυτών

• Ήπιο άλγος που εντείνεται με τις κινήσεις & ήπιο οίδημα

• Μικρή ευαισθησία & επαρκής μυϊκή ισχύς

• Μέτριο (2^ου βαθμού)

• Μερική ρήξη συνδέσμων

• Επώδυνη, δύσκαμπτη & ασταθής άρθρωση

• Εμφανές οίδημα & πιθανός αποχρωματισμός ή

εκχύμωση

• Σοβαρό (3^ου βαθμού)

• Ολική ρήξη ενός ή & περισσότερων συνδέσμων

• Έντονο άλγος, οίδημα & εκχύμωση

• Αδυναμία κινήσεων, πλήρης αρθρική αστάθεια

• Ακινητοποίηση & χειρουργική αποκατάσταση

ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ

• Σταδιακή πρόοδο στην άθληση

• Ζεσταθείτε καλά πριν το παιχνίδι

• Φορέστε παπούτσια με σόλες αντιολισθητικές και ανθεκτικές

• Χρησιμοποιείτε προστατευτικό εξοπλισμό (γόνατου και αγκώνα, ματιών και δοντιών)

• Χρησιμοποιήστε καλή τεχνική και παίξτε σύμφωνα με τους κανόνες

• Κρατήστε καθαρό το παρκέ του γηπέδου - ελέγξετε για ολισθηρές κηλίδες η μπάζα

• Έχετε πάντα έτοιμο το κουτί πρώτης βοήθειας

• Κάντε επαρκή διαλείμματα και διατάσεις

• Μείνετε ενυδατωμένοι

Η Σταδιακή πρόοδος Βοηθάει στην:

• Καρδιο-αναπνευστική υγεία

• Μυϊκή δύναμη αντοχή και ευλυγισία

Προειδοποιητικά σημάδια

• Πόνος

ιδιαίτερα στις αρθρώσεις του γόνατος, αστραγάλου, του αγκώνα και του καρπού δεν πρέπει να αγνοηθεί. Όταν διαρκεί πάνω από 48 ώρες απαιτεί ιατρική διάγνωση.

• Ευαισθησία

σε ένα συγκεκριμένο σημείο ενός οστού, μύες η άρθρωσης όταν πατάμε με το δάκτυλο πάνω του.

• Πρήξιμο- Οίδημα
υπάρχει σχεδόν σε όλες τις αθλητικές κακώσεις. Συνήθως συνοδεύεται με πόνο, ερυθρότητα, θερμότητα και μπορεί να προκαλέσει δυσκαμψία ή να παράγει ήχο όταν το πατάμε.

• Μειωμένο εύρος της κίνησης
που πρέπει να συγκριθεί με την αντίστοιχη πλευρά του σώματος και προς όλες τις κατευθύνσεις.

• Συγκριτική αδυναμία
την οποία αξιολογούμε όταν σηκώνουμε το ίδιο βάρος με τη δεξιά και την αριστερή πλευρά ή όταν προσπαθούμε να τοποθετήσουμε το σωματικό βάρος στο ένα πόδι και στη συνεχεία στο άλλο.

• Μούδιασμα - μυρμήγκιασμα
που προκαλούνται συχνά με συμπίεση νεύρων.

Αντιμετώπιση

Εάν αναγνωρίσετε κάποιο από τα σημάδια προειδοποίησης:

• Σταματήστε τη δραστηριότητα αμέσως. Μην αφήνετε το πρόβλημα θα επιδεινωθεί.

• Εφαρμόστε πάγο στην τραυματισμένη περιοχή άλλα όχι για περισσότερο από 15 λεπτά κάθε φορά.

• Αφήστε την περιοχή να ζεσταθεί εντελώς πριν από την επόμενη εφαρμογή του πάγου, προκείμενου να αποφευχθεί κρυοπάγημα.

• Τυλίξτε το τραυματισμένο μέρος με ένα επίδεσμο.

• Ανυψώστε το τραυματισμένο μέρος για να μειωθεί το οίδημα.

Για ευκολία θυμηθείτε την αγγλική λέξη “price”

PRICE:

• Protection – Προστασία, Ακινητοποίηση

• Rest – Ανάπαυση

• Ice – Πάγο

• Compression – Συμπίεση

• Elevation – Ανύψωση

Ένα σημαντικό άρθρο για τους τραυματισμούς στο μπάσκετ μπορείτε να διαβάσετε από τον κ. Γ. Μώρο (κέντρο Φυσικοθεραπείας, Αποκατάστασης) με τίτλο "Το Μπάσκετ"

Παιδιά, αθλητισμός και υγεία

Ο αθλητισμός, τα σπορ και το παιγνίδι είναι για τα παιδιά ένας τρόπος όχι μόνο για να εξασκηθούν και να αναπτύξουν νέες...σωματικές ικανότητες αλλά και για να κάνουν νέους φίλους, να μάθουν να είναι μέλη μιας ομάδας, να ψυχαγωγούνται και να βελτιώσουν το αίσθημα αυτοπεποίθησής τους. Οι γονείς θα πρέπει να μεριμνούν για να μπορούν τα παιδιά τους να έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες ή σε κάποιο σπορ. Οι συνήθειες που θα αποκτήσουν τα παιδιά δια μέσου μιας υγιούς απασχόλησης σε ένα άθλημα ή σε ένα σπορ, θα τα συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή.

Παράλληλα η σωματική εξάσκηση που θα κάνουν τα παιδιά με την ευκαιρία αυτής τους της απασχόλησης, θα έχει πολύ ευεργετικά αποτελέσματα για τη σωματική τους υγεία. Στη σημερινή εποχή, τα παιδιά μας ξοδεύουν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τους, μπροστά στην τηλεόραση, στα παιγνίδια βίντεο και στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Η διατροφή τους κάθε άλλο παρά υγιεινή είναι και χαρακτηρίζεται από μεγάλη περιεκτικότητα σε λιπαρά και σε υδατάνθρακες.

Η παχυσαρκία στα παιδιά έχει γίνει μάστιγα που εξαπλώνεται και θέτει τις προϋποθέσεις για σημαντικά προβλήματα υγείας που θα προκύψουν αναπόφευκτα όταν τα παχύσαρκα παιδιά θα ενηλικιωθούν.

Τα πιο πάνω δεδομένα καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για συμμετοχή των παιδιών σε αθλητικές δραστηριότητες, σε σπορ, σε διάφορα παιγνίδια έξω στον ανοικτό αέρα.

Οι γονείς θα πρέπει να κοιτάξουν το θέμα της συμμετοχής των παιδιών τους σε αθλήματα ή σε σπορ με προσοχή. Θα πρέπει να τα ενθαρρύνουν και να τα βοηθούν για να λαμβάνουν μέρος σε τέτοιες δραστηριότητες. Είναι επίσης καλό να πηγαίνουν και οι ίδιοι να παρακολουθούν αυτό που κάνουν τα παιδιά τους, να σχολιάζουν τη συγκεκριμένη αθλητική δραστηριότητα τους και να τους δίνουν κάθε μορφή υποστήριξης. Σε περίπτωση που τα παιδιά λαμβάνουν μέρος σε αγώνες, είτε μόνα τους είτε μέσα στα πλαίσια μιας ομάδας, θα πρέπει να τα βοηθούν να έχουν λογικές προσδοκίες για τα αποτελέσματα και σε περίπτωση αποτυχιών να τα βοηθούν να αντεπεξέρχονται.

Οι προσδοκίες που έχουν οι γονείς για την εξέλιξη και τις επιτυχίες του παιδιού θα πρέπει να διατηρούνται σε ρεαλιστικά επίπεδα.
Το άθλημα και το σπορ θα πρέπει να διατηρήσουν και το ψυχαγωγικό χαρακτήρα για το παιδί και όχι να καταστούν μια επιπρόσθετη πηγή ψυχικής εξουθένωσης.

Παράλληλα οι συμβουλές των γονιών θα πρέπει να καλύπτουν και τον τομέα της σωστής συμπεριφοράς του παιδιού μέσα στη δική του ομάδα αλλά και σαν θεατής ή σαν οπαδός της ομάδας του. Ο σεβασμός προς τους συμπαίκτες του παιδιού, η διατήρηση της ψυχραιμίας του τόσο σε καλές αλλά και σε κακές στιγμές συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των βασικών αξιών που οι γονείς θα πρέπει να διδάξουν στα παιδιά τους.

Η σημασία για τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού του χρόνου που αφιερώνει αυτό και εσείς στις εν λόγω δραστηριότητες είναι μεγάλη. Οι επιδράσεις που προκύπτουν θα διαρκούν για ολόκληρη τη ζωή του παιδιού. Σίγουρα για τους γονείς οι ώρες που απαιτούνται για την οργάνωση των αθλητικών δραστηριοτήτων του παιδιού είναι ακόμη ένα φορτίο για το βεβαρημένο πρόγραμμά τους. Σίγουρα πιθανόν να επηρεάζει τον τρόπο εργασίας τους. Όμως η επένδυση αυτή σε χρόνο πρέπει να γίνει λόγω των ευεργετημάτων που προκύπτουν για όλη τη ζωή του παιδιού.

Οι γονείς θα πρέπει επιπρόσθετα να μιλούν με τους προπονητές του παιδιού τους, να βλέπουν το περιβάλλον μέσα στο οποίο αθλείται το παιδί τους και να βλέπουν και τα άλλα παιδιά που είναι με το δικό τους παιδί. Οι συνομιλίες και η ανταλλαγή απόψεων με τον προπονητή του παιδιού και με τους άλλους γονείς αποβαίνουν πολύ χρήσιμες και εποικοδομητικές για τη συνέχιση και οργάνωση των δραστηριοτήτων των παιδιών.

Η συμμετοχή των παιδιών σε αθλήματα, η τακτική προπόνησή τους, η ομάδα μέσα στην οποία θα μάθουν να λειτουργούν κάτω από αυτές τις συνθήκες, αποτελούν όλα μαζί, μια σημαντική ασπίδα προστασίας εναντίον της μάστιγας των ναρκωτικών, του καπνίσματος και άλλων κακών συνηθειών που μπορούν να επικρατήσουν σε παιδιά που είναι αδρανή.

Αναμφίβολα η ενεργός συμμετοχή των γονιών σε όλες τις πτυχές της ζωής των παιδιών τους έχει πρωταρχική σημασία.

Τα μαθήματα που μπορούν οι γονείς να δώσουν στα παιδιά τους με την ευκαιρία των καταστάσεων που προκύπτουν από τη συμμετοχή τους σε αθλήματα και σε σπορ αποβαίνουν πολύτιμα για τα παιδιά όταν θα ενηλικιωθούν.

(πηγή: eportal.gr)